Hani şu günlere koltukların kırılıp sahaya atıldığı ya da anı olsun diye evlerine götürülen koltukların sökülüp darmadağın olduğu Ali Sami Yen'den bahsediyoruz.
Şu günlerde sevgilisinden ayrı bırakılan, terk edilen, yalnızları oynayan, ilgilenilmeyen o tarih kokan stadyum Metin Oktay, Mehmet B., Mehmet Coşkun Özarı, Turgay Şeren, Kadri Aytaç, Georghe Hagi, Tanju Çolak, Uğur Tütüneker, Cevat Prekazi, Fatih Terim, Hakan Ünsal, Hakan Şükür ve Cüneyt Tanman gibi unutulmaz futbolcuların top koşturduğu o yeşil çimlerden bahsediyoruz.
Prof. Dr. Ali Uras, Selahattin Beyazıt, Ali Tanrıyar, Alp Yalman, Faruk Süren, Mehmet Cansun, Adnan Polat’ın protokol türübününde başkanlık koltuğunda oturduğu yerden bahsediyoruz.
Eşref Aytaç, Toma, Kaleperoviç, Coşkun Özarı, Brian Birch, Don Howe, Jakk Mansel, Fethi Demircan, Turgay Şeren, Özkan Sümer, Tomislav Iviç, Jupp Derwall, Mustafa Denizli, Sigfried Held, Karl-Heinz, Feldkamp, Greleme Souness, Mircea Lucescu, Eric Gerts, Michel Skibbe'nin Frank Rijkaard ve Fatih Terim’in takımın başında teknik direktör olarak çıktığı takımlarını idare ettiği, zaferler kazanıldığı rakiplerine cehennem azabı çektirdikleri yerden bahsediyoruz.
Turgay Şeren, Coşkun Özarı, Bülent Eken, Cüneyt Tanman, Erdal Keser, Fatih Terim, Gökmen Özdenak, Gündüz Kılıç, Hakan Şükür, Bülent Korkmaz, İskendiyar Açıksöz, Mehmet Oğuz (Büyük Mehmet), Metin Oktay, Muzaffer Sipahi, Naci Özkaya ve Tugay Kerimoğlu’nun kaptanlık pazubantı ile yaşil çimlerin üzerine çıktığı, şerefli görevleri ile takıma ağabeylik ve liderlik yaptıkları yerden bahsediyoruz.
Neuchatel, PSV, Franfurt, R. Wien, Roma, Bercelona, Rosenborg, PSG, Monoca, Deportiva, G. Rangers, Milan, Bologna, Mallarco ve Real Madrid gibi dünya devlerinin diz çöktüğü ve hüsrana uğradığı yerden bahsediyoruz.

Bu kadar zaferlerin yaşandığı, sevinçten ağlandığı, Türk futbol tarihine altın harflerle yazılan bu destanların paylaşıldığı Ali Sami Yen Stadı, birliğin, dirliğin, sevincin ve hüznün bir arada gözlerden bir pınar damlası gibi süzüldüğü. Yeni yönetimin sportif başarıyı yakalayamadığı şu dönemde yeni stadyuma geçmesi her yönetici gibi onlarında hakkı ancak; Ali Sami Yen'e böyle mi veda edilecekti? Takımın yenilmesi kadar doğal bir şey yok. Hadi diyelim ki futbolcu kardeşlerimiz bunun bilincinde değiller, pekte umursamaz bir havada oynadılar. Son maçta Galatasaray'ın yenilmesi tarihindeki büyüklüğünden hiçbir şey kaybettirmez. Ancak yönetimin organize olamaması hem seyirciyi hem de kamuoyunu harekete geçirerek hiçbir aktivasyon yapmadığını gördük.
Böyle mi veda edilecekti Ali Sami Yen Stadyumu'na?
Nerede eski tarih yazan sporcular?
Nerede tarih yazan teknik direktörler?
Nerede Galatasaray'a hizmeti geçmiş yöneticiler?
Nerede emeği geçen tüm cimbomlular?
Olmadı sayın Polat ve yönetim kurulu, olmadı şimdi. Kupa maçında yapılacağı söyleniyor. Atı alan Üsküdar'ı geçti. Demir tavında dövülür.

Seyircinin haykırdığı “gerçekleri tarih yazar, tarihi de Galatasaray” nameleri doğru.
Bu son vedayı da Galatasaray yönetimi yazdı. Bu son tango da her Galatasaray yöneticisinin kulağına küpe olsun. Evet doğru gerçekleri tarih yazar tarihide Galatasaray tıpkı 2000 yılında Uefa kupasını aldıklarında nasıl kupanın tanıtımını yapamıyarak paraya çeviremedilerse. Bu son vedada da Ali Sami Yen’de sınıfta kaldılar, hemde bütünlemeye değil okuldan atılmak üzere!
Bu son veda maçınıda tarih yazacak.