ANA MENÜ
DÄ°ÄžER MENÃœLER
Yazarlarımız
24 Åžu 2010 |
|
Seni çook özledim. Sıcaklığını bana gülümsemeni, sarılmanı, saçlarımı okşayıp, canııım kızım demeni. Aslında bunları yaşamadım. Hiç insan yaşamadığı şeyleri özler mi, yada özleyebilir mi. Şaşırtıcı değimli babacım?
Ama ben özledim hem de çoook özledim. Babacım seni seviyorum, yokluğunu tüm bedenimde hissediyorum. Biliyor musun babacım küçükken oyun oynarken yere düştüğümde hep kendim kalktım, hiç oyuncağım olmadı biliyor musun babacım, kimse beni kızım diye saçımı okşayıp sevmedi, hiç bir zaman eve geldiğinde boynuna atlayacağım, şımarıklık yapacağım kimsem olmadı… Sensizlik nasıl anlatılır bilmiyorum ama hayatımın her engelinde sen geldin aklıma. Derdim ki hep içimden, babam olsaydı döverdi onları beni üzmelerine izin vermezdi. Ama bu duygularımı hiçbir zaman sesli ifade edemedim biliyor musun babacım, utandım sensizlikten. Çocukken okula başladığımda asıl o zaman yüreğime hançer gibi vurdu sensizlik. Ahhh babacım keşke yaşasaydın, yaşasaydın da yanımda olsaydın, seni çook özledim. Hangi birini anlatayım şu yüreğimdeki sensizlik yaralarının? Biliyor musun öğretmenim daha okulun ilk gününde sordu seni, yandı yüreğim, sensizlik çok ağır yükmüş babacım taşıyamadım, bu ağır yükün altında hep ezildim babacım. Haaa birde yetim olmak, bu etikette yapıştırılıyor insana acıyarak bakıyor insanlar yüzüne. Ben hep bu acı bakışlarla yaşadım biliyor musun babacım, neden ne den diyorum hep, neden benim de babam yok, sen niye yoksun. Babacım biliyor musun evlendim, abimde evlendi ama sen yine yoktun. Evet okudum babacım senin gibi, hala okuyorum ama abim okuyamadı neden biliyor musun babacım, senin yüzünden, sen yoksun diye… Çocuklarımız oldu babacım, evet dede oldun. Ama onları da göremedin, seninle yaşayacak çok günlerimiz vardı ama olmadı yaşayamadık. Seni çok çok çok özledim be babacım, seni seiyorum, seni çoook seviyorum babacım… |
Yorumlar