ANA MENÜ
DÄ°ÄžER MENÃœLER
Yazarlarımız
17 Åžu 2009 |
|
Onlara gittik Dursun isminde oğlu, Pamuk Hasan,Ramazan, Kamil teyze, Ali ,Bücüle teyze ve Babaannem Şerife diye kardeşleri vardı. Ali dayı Gümrük Muhafaza memuru olup İstanbul’da otururdu. Köydeki eşinden Ramazan isminde tanıdığım bir oğlu, İstanbul’daki eşinden Metin, Muzaffer , ismini hatırlayamadığım bir oğlu daha olmak üzere üç oğlu vardı, Asker iken ziyaretlerine gitmiştim.Eşi çok misafirpever bir insandı Ramazan gemilerde çalışırdı. Kamil teyzenin Fatma adında bir kızını tanıyorum. Rasim,Bahri ve Alikuzu adında oğulları ve adlarını harırlayamadığım kızları vardı.
Annem, Dr. Dayı dan Karasu pazarına gitmek için eşeğini istedi. Oda senden kıymetlimi? Diyerek eşeğini verdi. Eşeği aldık, beni üzerine bindirdi ve annemin yedeğinde köyden yola çıktık. Çıkışta çimenlik bir yazı ( otlak) vardı. Orada bağlı bir eşek otluyordu. Bizim eşek onu görünce annemin elinde kurtuldu ve koşmağa başladı. Hem anırıyor, hem çifte atıyor hem de arkasında kokuyla birlikte sesler çıkarıyor ben de üzerinde korkudan barbar bağırıyordum. Annem - Korkma oğlum, Takımından ( semerinden) sımsıkı tut diye! Bağırıyordu. Eşek, öbür eşeğin yanına varınca, koklaştılar. Sakinleştiler ve otlamağa başladılar. Annem geldi, eşeği yularında tuttu ve oradan geçerek köye geldik. Ertesi günü erkenden ( tan ağarırken) Kara Osman amcam, Hüseyin dayım ve birkaç kişi daha olmak üzere yola çıktık. Ben korkumdan eşeği binmiyor, uzağında yürüyordum. Sakarabaşı köyünden sonra, yokuş inerek 4 saatte Karasu’ya geldik. Şehir ırmağın karşı yakasında kurulmuş birkaç evden ibaret bir yerdi. Irmağa pislikleri dökülen bir sıra tahtadan yapılmış dükkanlar vardı. Sudan . taşların üzerinden atlayarak karşıya geçtik. Dar ve çamurlu bir yolda yürüyerek sıra sıra dizilmiş kepenkleri olmayan yüksek yerde bulunan içinde sığır ve koyun etlerinin çengellerde asılı olan dükkanların önlerinden geçtik. Annem et ve mısır aldı. Çuvalları eşeğe yükledik ve Köye döndük. Yolda anlatılanlara göre: Köyden yine bir gurup Karasu’ya geliyorlarmış. Karanlıkta yola çıktıkları için kimsenin üstü başı görünmüyormuş. Sakara başını geçip de ortalık aydınlanınca birinim omzunda kolları işlenmiş bir ceket (aba) görmüşler. - Ula sen ne zamandan beri nakışlı aba giyiyorsun ! diye sormuşlar? Çıkarmış bakmışlar ki: hanımın şalvarı. Adam utanmış ama epey gülüşmüşler ama epey de konuşulmuş. Karasu şimdi çok gelişmiş Erfelek adıyla ilçe olmuş. O kasap dükkanları yine var ama daha modern birer dükkanı olmuşlar. Irmak ter temiz akıyor ve yukarısında da baraj inşa edilmiş. Dünya harikası olan şelaleri bulunmuş ve Turistler gelmektedir. Yalnız yol durumu kötü olduğu için gidemedik. Ziyaret yerleri de var. Bilhassa Erfelek dede türbesi gibi. Gidip görmenizi tavsiye ederim. Not: Burada isimleri geçenlerin çoğu vefat etmişlerdir. Hepsine Allah Rahmet etsin, mekanları Cennet olsun derim. Sizlere de sağlıklı bir ömür dilerim.
|
