Evet değerli okuyucular yine ben geldim karşınıza,
Köyde bir dert daha var köylü dayım “yollarda”

Ben isterim ki direk yerine yola minare diksinler !

Belki o minareden yarın bir gün selâ sesi yükselir de,
Köyümüzden şu kişi öldü toprağa verilecek ikindi de !

İmâmın(babamın) kayığına bindiğin gün ne yer ne su ne yol,
Ey köylüm sen istersen biraz kanaatkâr ol !

İki karış fazla yerim olsun diye bu hileye başvuranlar,
Toprak için kafalarını birbirine vuranlar !!

Yerimi avlu içine almak istiyorum bu suç mu?
Tamam suç değil ama sen olsun hile yapma komşu !

Bizim köyde komşuluk nerede insanlık bile yok,
Köylü dayım atıyor birbirine karşılıklı ok !

Yer,su yol .. Bu üç güzel nimet,
Bu nimetler oluyor bizim köyde büyük bir illet !!

Şimdi gelelim bizim köydeki ana yollara,
Muhtarımız çalışıyor gece gündüz yollarda !!

Sıcak bir yaz günü muhtar yollara bakım yapıyor,
İnanır mısınız yanından geçenler selâm bile vermiyor !!

Köylü dayım bilmez ise ALLAH bilir enişte,
Vallahi ne deyim şaştım kaldım ben bu işe !!

Öğlenin sıcağında muhtarın kazma kürek elinde,
Alnından damlayan ter ise tâ inmiş beline !!

Muhtar yolun çukur yerlerine siyah zift döküyor,
Bence kalbi kara insanlarla siyah zift eşdeğer oluyor !!

Enişte ! Bu siyah ziftin acaba beyazı var mı ?
Varsa eğer insanların kalbine beyaz zift dökmekten başka çare var mı?

Görüyorsunuz dimi insanların kalbini temizlemek için ne günlere kaldık ,
Anlaşılan odur ki biz “köylü” olarak “köyümüzde” battık !!!

Köyde kaç insan (gibi insan) gördüm ise onlar şimdi makberdedir,
Ben inanıyorum ki gördüğüm insanlar şimdi cennettedir !!!

Kudret Safa GÜMÜŞ
SAKARYA ÜNİVERSİTESİ